سرمایهگذاری چیست؟
سرمایهگذاری به طور کلی به فرآیندی گفته میشود که در آن شخص یا سازمانی بخشی از پول یا داراییهای خود را به منظور خرید یا ایجاد چیزی که در آینده ارزش بیشتری داشته باشد یا درآمدی را تولید کند، اختصاص میدهد.
سرمایهگذاری میتواند به صورت مستقیم یا غیرمستقیم باشد. در سرمایهگذاری مستقیم، سرمایهگذار مالکیت کامل یا قسمتی از دارایی را به دست میگیرد. در سرمایهگذاری غیرمستقیم، سرمایهگذار از طریق واسطههایی مانند بانکها، صندوقها، بورسها و غیره در داراییهای مختلف سهم میگیرد.
انواع داراییهای سرمایهگذاری
سرمایهگذاری میتواند در انواع مختلفی از داراییها انجام شود. برخی از معروفترین و رایجترین داراییهای سرمایهگذاری عبارتند از:
– سهام: سهم نشاندهنده مالکیت سرمایهگذار در شرکتی است که در بورس اوراق بهادار عرضه میشود. سرمایهگذار با خرید سهم، امیدوار است که قیمت سهم در آینده افزایش یابد و یا از سود شرکت به نسبت تعداد سهامی که دارد، سهمالشرکه دریافت کند.
– اوراق قرضه: اوراق قرضه نوعی تعهد مالی است که سرمایهگذار با خرید آن، به شخص یا سازمانی که آن را صادر کرده است، وام میدهد. سرمایهگذار با این کار، امیدوار است که در پایان مدت مشخصی، مبلغ اصلی وام را به همراه بهرهای که قبلا تعیین شده است، دریافت کند.
– مسکن و زمین: مسکن و زمین نوعی دارایی مشهود هستند که سرمایهگذار با خرید آنها، امیدوار است که در آینده ارزش آنها افزایش یابد و یا از اجارهدهی آنها درآمد کسب کند.
– طلا و ارز: طلا و ارز نوعی دارایی مالی هستند که سرمایهگذار با خرید آنها، امیدوار است که در آینده قیمت آنها نسبت به پول ملی خود افزایش یابد و یا از تفاوت قیمت خرید و فروش آنها سود کسب کند.
مزایای سرمایهگذاری
برخی از مزایای سرمایهگذاری عبارتند از:
افزایش ثروت
سرمایهگذاری میتواند راهی باشد برای افزایش ثروت و رفاه سرمایهگذار در آینده. با سرمایهگذاری در داراییهایی که بازدهی بالا و ریسک پایین دارند، میتوان به تجمع سرمایه و ایجاد منبع درآمد جدید پرداخت.
حفظ قدرت خرید
سرمایهگذاری میتواند راهی باشد برای حفظ قدرت خرید سرمایهگذار در برابر تورم. با سرمایهگذاری در داراییهایی که نرخ بازدهی آنها بیشتر از نرخ تورم است، میتوان از کاهش ارزش پول جلوگیری کرد.
کمک به اقتصاد
سرمایهگذاری میتواند راهی باشد برای کمک به اقتصاد کشور و جامعه. با سرمایهگذاری در شرکتها، پروژهها، صنایع و زیرساختهایی که اشتغال، تولید، صادرات و رشد اقتصادی را افزایش میدهند، میتوان به توسعه کشور و بهبود شرایط زندگی مردم کمک کرد.
معایب سرمایهگذاری
سرمایهگذاری دارای معایبی هم هست که باید نیمنگاهی به آنها داشته باشیم.
ریسک از دست دادن سرمایه
سرمایهگذاری همیشه با ریسک همراه است. این ریسک میتواند به دلیل نوسانات بازار، عدم پایداری سیاسی و اقتصادی، تغییرات قوانین و مقررات، خطاهای سرمایهگذار و یا تقلب و سوءاستفاده از سوی دیگران رخ دهد. در نتیجه، ممکن است سرمایهگذار بخشی یا کل سرمایهاش را از دست بدهد و یا بازدهی کمتر از انتظارش را کسب کند.
نیاز به تحقیق و آموزش
سرمایهگذاری نیاز به تحقیق و آموزش دارد. سرمایهگذار باید با ویژگیها، مزایا و معایب داراییهای مختلف آشنا باشد و بتواند تحلیل و ارزیابی مناسبی از آنها انجام دهد. همچنین باید با قواعد و مقررات مربوط به سرمایهگذاری مطلع باشد.
نیاز به صبر و برنامهریزی
سرمایهگذاری نیاز به صبر و برنامهریزی دارد. سرمایهگذار باید با توجه به هدفها، نیازها، سطح ریسکپذیری و مدت زمان سرمایهگذاری خود، استراتژی مناسبی را انتخاب کند و به آن پایبند باشد. سرمایهگذار نباید به دلیل تغییرات کوتاهمدت بازار یا عواطف شخصی، تصمیمات عجولانه یا ناسازگاری بگیرد.
چرا باید سرمایه گذاری کنیم؟
سرمایهگذاری یکی از راههایی است که میتوانید با آن ثروت خود را افزایش دهید و اهداف مالی خود را تحقق بخشید. برای پاسخ به این سوال که چرا باید سرمایهگذاری کنیم، میتوان به چند دلیل اصلی اشاره کرد:
مقابله با تورم
تورم به معنای افزایش قیمت کالاها و خدمات در طول زمان است که باعث کاهش قدرت خرید پول میشود. اگر پول خود را در حساب بانکی یا زیر بالش نگه دارید، ممکن است در آینده نتوانید با آن همان چیزهایی را که امروز میتوانید بخرید، تهیه کنید. اما اگر پول خود را در داراییهایی سرمایهگذاری کنید که نرخ بازدهی آنها بیشتر از نرخ تورم باشد، میتوانید قدرت خرید خود را حفظ یا افزایش دهید.
ایجاد درآمد جدید
سرمایهگذاری میتواند منبعی برای درآمد جدید برای شما باشد. برخی از داراییهای سرمایهگذاری مانند اوراق قرضه، سهام، مسکن و زمین، میتوانند درآمدی به شکل بهره، سهمالشرکه، اجاره و غیره برای شما تولید کنند . این درآمد میتواند به شما کمک کند تا هزینههای خود را پوشش دهید یا برای اهداف بلندمدت خود پسانداز کنید.
رشد اقتصادی
سرمایهگذاری میتواند راهی باشد برای کمک به رشد اقتصاد کشور و جامعه. با سرمایهگذاری در شرکتها، پروژهها، صنایع و زیرساختهایی که اشتغال، تولید، صادرات و رشد اقتصادی را افزایش میدهند، میتوانید به توسعه کشور و بهبود شرایط زندگی مردم کمک کنید .
درمجموع، سرمایهگذاری میتواند به شما کمک کند تا ثروت خود را افزایش دهید، قدرت خرید خود را حفظ کنید، درآمد جدیدی کسب کنید و به رشد اقتصادی کشور و جامعه کمک کنید.
تفاوت سرمایه گذاری با پس انداز چیست؟
سرمایهگذاری و پسانداز هر دو راههایی هستند که میتوانید با آنها پول خود را برای آینده کنار بگذارید، اما تفاوتهای مهمی با هم دارند. برخی از این تفاوتها عبارتند از:
ریسک و بازده
سرمایهگذاری به معنای خرید یا ایجاد چیزی است که در آینده ارزش بیشتری داشته باشد یا درآمدی را تولید کند.
سرمایهگذاری میتواند بازده و سود بالاتری را نسبت به پسانداز کردن پول به شما بدهد، اما همچنین ریسک ضرر را هم به عهده میگیرید.
پسانداز به معنای کنار گذاشتن پول برای هزینه یا نیاز آینده است. پسانداز معمولا بازده و سود کمتری را به شما میدهد، اما تقریبا بدون ریسک است.
نقدشوندگی و مدت زمان
نقدشوندگی به معنای توانایی تبدیل پول یا دارایی به پول نقد است. پسانداز معمولا نقدشوندگی بالاتری دارد و شما میتوانید به سرعت به پول خود دسترسی پیدا کنید.
پسانداز معمولا برای اهداف کوتاهمدت یا اضطراری برنامهریزی میشود. سرمایهگذاری معمولا نقدشوندگی پایینتری دارد و شما نمیتوانید به راحتی پول خود را برداشت کنید.
سرمایهگذاری معمولا برای اهداف بلندمدت برنامهریزی میشود.
محافظت در برابر تورم
تورم به معنای افزایش قیمت کالاها و خدمات در طول زمان است که باعث کاهش قدرت خرید پول میشود.
سرمایهگذاری میتواند راهی باشد برای مقابله با تورم و حفظ یا افزایش قدرت خرید شما.
با سرمایهگذاری در داراییهایی که نرخ بازدهی آنها بیشتر از نرخ تورم است، میتوانید از کاهش ارزش پول جلوگیری کنید. پسانداز معمولا محافظت چندانی در برابر تورم ندارد و ممکن است ارزش پول شما را کاهش دهد.
به طور خلاصه، سرمایهگذاری و پسانداز دو استراتژی مالی متفاوت هستند که برای رسیدن به اهداف مختلف مناسباند.
سرمایهگذاری میتواند به شما کمک کند تا ثروت خود را افزایش دهید، اما با ریسک و نقدشوندگی کمتری همراه است.
پسانداز میتواند به شما کمک کند تا پول خود را ایمن نگه دارید، اما با بازده و محافظت در برابر تورم کمتری همراه است.
انواع روشهای سرمایهگذاری در ایران
سرمایه گذاری یکی از راه های افزایش ثروت و حفظ قدرت خرید در شرایط تورمی است. سرمایه گذاری به معنای تبدیل پول به یک یا چند نوع دارایی است که در آینده سود بیشتری را به ارمغان میآورند.
سرمایهگذاری میتواند در بازارهای مختلفی انجام شود که هر یک ویژگیها، ریسکها و بازدهیهای متفاوتی دارند. در ادامه به معرفی انواع روشهای سرمایهگذاری در ایران میپردازیم.
سرمایه گذاری در بورس
بورس یکی از مهم ترین بازارهای سرمایه گذاری در ایران است که در آن میتوان در اوراق بهادار مختلفی مانند سهام، اوراق قرضه، صکوک، تسهیلات اشخاص حقوقی، اوراق مشارکت و … سرمایه گذاری کرد.
بورس از نظر قانونی تحت نظارت سازمان بورس و اوراق بهادار ایران است و دارای قوانین و مقررات خاص خود است.
بورس مزایایی مانند شفافیت، نظارت، امنیت، سرعت و سهولت دسترسی، تنوع و … دارد. اما همچنین چالشهایی مانند نوسانات قیمت، ریسک بازار، نیاز به دانش و تجربه، هزینههای معاملاتی و … را نیز دارد.
برای سرمایهگذاری در بورس باید ابتدا یک حساب نزد یک کارگزاری بورس افتتاح کرد و سپس از طریق پلتفرمهای مختلفی مانند وب سایت، اپلیکیشن، تلفن و … اقدام به خرید و فروش اوراق بهادار مورد نظر کرد.
بورس در طولانی مدت میتواند بازدهی بالایی داشته باشد اما نیاز به بررسی و تحلیل بازار و شرکت ها دارد.
سرمایه گذاری در طلا و سکه
طلا و سکه از جمله دارایی هایی هستند که در برابر تورم و نوسانات اقتصادی مقاومت دارند و به عنوان پناهگاه ارزش شناخته میشوند.
سرمایه گذاری در طلا و سکه میتواند به صورت فیزیکی یا غیر فیزیکی باشد.
در روش فیزیکی، سرمایه گذار میتواند طلا و سکه را به صورت حقیقی خریداری و نگهداری کند. این روش مزایایی مانند امنیت، قطعیت، ارزش پایدار و … دارد. اما همچنین مشکلاتی مانند هزینه های نگهداری، احتمال سرقت، عدم قابلیت تبدیل سریع به پول نقد و … را نیز دارد.
در روش غیر فیزیکی، سرمایه گذار میتواند از طریق ابزارهایی مانند حساب طلایی، سکه طلایی، اوراق طلایی، صندوقهای سرمایهگذاری طلا و … در بازار طلا و سکه سرمایهگذاری کند.
این روش مزایایی مانند سرعت، سهولت، کم هزینه بودن و … دارد. اما همچنین معایبی مانند وابستگی به نوسانات بازار، هزینههای مدیریتی و … را نیز دارد.
سرمایه گذاری در ارز
ارز یکی از داراییهایی است که در برابر نوسانات اقتصادی و تورم مقاومت دارد و به عنوان یک منبع درآمد و ارزش شناخته میشود.
سرمایهگذاری در ارز میتواند به صورت فیزیکی یا غیر فیزیکی باشد. در روش فیزیکی، سرمایهگذار میتواند ارز را به صورت حقیقی خریداری و نگهداری کند.
این روش مزایایی مانند امنیت، قطعیت، ارزش پایدار و … دارد. اما همچنین مشکلاتی مانند هزینه های نگهداری، احتمال سرقت، عدم قابلیت تبدیل سریع به پول نقد و … را نیز دارد.
در روش غیر فیزیکی، سرمایهگذار میتواند از طریق ابزارهایی مانند حساب ارزی، اوراق ارزی، صندوقهای سرمایه گذاری ارز و … در بازار ارز سرمایه گذاری کند.
این روش مزایایی مانند سرعت، سهولت، کم هزینه بودن و … دارد. اما همچنین معایبی مانند عدم امنیت کامل، وابستگی به نوسانات بازار، هزینههای مدیریتی و … را نیز دارد.
سرمایه گذاری در املاک و مستغلات
املاک و مستغلات یکی از داراییهایی است که در برابر تورم و نوسانات اقتصادی مقاومت دارد و به عنوان یک منبع درآمد و ارزش شناخته میشود.
سرمایهگذاری در املاک و مستغلات میتواند به صورت خرید و فروش یا اجاره دادن باشد.
در روش خرید و فروش، سرمایهگذار میتواند یک یا چند ملک را خریداری کرده و در زمان مناسب با قیمت بالاتری به فروش برساند.
این روش مزایایی مانند ارزش پایدار، افزایش قیمت در طولانی مدت، امکان استفاده شخصی و … دارد.
همچنین بخوانید: طلا یا ملک بخریم؟
اما همچنین معایبی مانند نیاز به سرمایه زیاد، هزینه های نگهداری، مالیات، عدم قابلیت تبدیل سریع به پول نقد و … را نیز دارد.
در روش اجاره دادن، سرمایهگذار میتواند یک یا چند ملک را اجاره دهد و از درآمد حاصل از آن بهره ببرد. این روش مزایایی مانند درآمد ثابت، امکان افزایش اجاره، امنیت و … دارد.
اما همچنین چالشهایی مانند هزینههای نگهداری، مشکلات حقوقی، عدم پرداخت اجاره، خرابی ملک و … را نیز دارد.
سرمایه گذاری در کسب و کار
کسبوکار یکی از داراییهایی است که میتواند بازدهی بالایی داشته باشد و به عنوان یک منبع درآمد و ارزش شناخته میشود.
سرمایهگذاری در کسبوکار میتواند به صورت راهاندازی یا خرید و فروش باشد. در روش راهاندازی، سرمایهگذار میتواند یک ایده یا فرصت بازاری را شناسایی کرده و با استفاده از دانش، تجربه، تیم و سرمایه خود یک کسبوکار جدید را راهاندازی کند.
این روش مزایایی مانند ایجاد ارزش، امکان رشد و توسعه، انعطافپذیری، خلاقیت و … دارد.
اما همچنین ریسکهایی مانند عدم قطعیت، نیاز به سرمایه، رقابت، مشکلات مدیریتی و … را نیز دارد.
در روش خرید و فروش، سرمایهگذار میتواند یک کسبوکار موجود را خریداری کرده و با بهبود عملکرد آن از سود حاصل از آن بهره ببرد یا آن را با قیمت بالاتری به فروش برساند.
این روش مزایایی مانند درآمد ثابت، امکان افزایش سود، امنیت و … دارد. اما همچنین معایبی مانند نیاز به سرمایه زیاد، مشکلات حقوقی، ریسک بازار، هزینههای نگهداری و … را نیز دارد.
انواع روشهای سرمایهگذاری در جهان
سرمایهگذاری در جهان میتواند به دو دسته کلی تقسیم شود: سرمایهگذاری در بازارهای مالی و سرمایهگذاری در بازارهای فیزیکی. هر دو دسته مزایا و معایب خود را دارند و بستگی به شرایط و اهداف سرمایهگذار دارند.
سرمایهگذاری در بازارهای مالی
سرمایهگذاری در بازارهای مالی به معنای خرید و فروش ابزارهای مالی مانند سهام، اوراق بهادار، ارز، طلا، نفت و سایر کالاها است. این نوع سرمایهگذاری معمولا به صورت آنلاین و از طریق بروکرها، بانکها، صندوقها و سایر نهادهای مالی انجام میشود. سرمایهگذاری در بازارهای مالی مزایایی مانند اینها دارد:
سهولت دسترسی: سرمایهگذار میتواند با استفاده از اینترنت و دستگاههای هوشمند به بازارهای مالی دسترسی پیدا کند و معاملات خود را انجام دهد. این امر باعث میشود که سرمایهگذار نیازی به حضور فیزیکی در بازارها نداشته باشد و هزینههای مربوط به حمل و نقل، اسناد و مدارک و غیره را کاهش دهد.
تنوع: سرمایهگذار میتواند از میان طیف گستردهای از ابزارهای مالی انتخاب کند و سبک و روش خود را مطابق با ریسکپذیری، مدت زمان و بازده مورد نظر خود تعیین کند. سرمایهگذار میتواند در بازارهای مختلف مانند بازارهای داخلی، خارجی، نوظهور و توسعهیافته سرمایهگذاری کند و از فرصتهای موجود در هر بازار بهرهبرداری کند.
سرعت و قابلیت تبدیل: سرمایهگذار میتواند معاملات خود را به صورت سریع و آسان انجام دهد و در صورت نیاز ابزارهای مالی خود را به پول نقد تبدیل کند. این امر باعث میشود که سرمایهگذار بتواند به موقع به نیازهای مالی خود پاسخ دهد و از فرصتهای بازار استفاده کند.
سرمایهگذاری در بازارهای مالی همچنین معایبی مانند اینها دارد:
ریسک بالا: سرمایهگذاری در بازارهای مالی ممکن است با ریسک بالایی همراه باشد، زیرا بازارهای مالی تحت تأثیر عوامل مختلفی مانند تغییرات اقتصادی، سیاسی، اجتماعی، فناوری و طبیعی قرار میگیرند.
این عوامل میتوانند باعث شوند که قیمت ابزارهای مالی نوسانات شدیدی داشته باشند و سرمایهگذار ممکن است سود یا ضرر زیادی را تجربه کند.
برای کاهش ریسک، سرمایهگذار باید از روشهای مختلفی مانند تحلیل بازار، پراکندگی سرمایهگذاری، استفاده از استراتژیهای حفاظتی و غیره استفاده کند.
هزینههای بالا: سرمایهگذاری در بازارهای مالی ممکن است هزینههای بالایی را به همراه داشته باشد، زیرا سرمایهگذار باید به بروکرها، بانکها، صندوقها و سایر نهادهای مالی که خدمات مالی را ارائه میدهند، کارمزد، عوارض، کمیسیون و غیره بپردازد.
این هزینهها میتوانند بازده سرمایهگذاری را کاهش دهند و به نفع نهادهای مالی باشند. برای کاهش هزینهها، سرمایهگذار باید از نهادهای مالی معتبر و شفاف استفاده کند و شرایط و قوانین مربوط به معاملات خود را به خوبی بشناسد.
پیچیدگی: سرمایهگذاری در بازارهای مالی ممکن است پیچیده و دشوار باشد، زیرا سرمایهگذار باید با ابزارهای مالی مختلف، روشهای محاسبه و اندازهگیری، مفاهیم و اصطلاحات، قوانین و مقررات و غیره آشنا باشد.
این امر ممکن است باعث شود که سرمایهگذار اشتباهاتی را در انتخاب و اجرای معاملات خود بکند و از فرصتهای بازار غافل شود. برای رفع پیچیدگی، سرمایهگذار باید به صورت مداوم یادگیری، تحقیق و تجربه کند و از مشاوره با کارشناسان مالی استفاده کند.
سرمایهگذاری در بازارهای فیزیکی جهانی
سرمایهگذاری در بازارهای فیزیکی به معنای خرید و فروش داراییهای فیزیکی مانند املاک و مستغلات، ماشین، زمین، کشاورزی، صنایع دستی و غیره است. این نوع سرمایهگذاری معمولا به صورت حضوری و از طریق قراردادها، مزایدهها، نمایشگاهها و سایر روشهای خرید و فروش انجام میشود. سرمایهگذاری در بازارهای فیزیکی مزایایی مانند اینها دارد:
– امنیت بالا: سرمایهگذاری در بازارهای فیزیکی ممکن است با امنیت بالایی همراه باشد، زیرا داراییهای فیزیکی معمولا از تأثیرات منفی بازارهای مالی مصون هستند و ارزش ثابت یا افزایشی دارند. این امر باعث میشود که سرمایهگذار از دست دادن سرمایه خود جلوگیری کند و با خیال راحت سرمایهگذاری کند.
– بازده بالا: سرمایهگذاری در بازارهای فیزیکی ممکن است بازده بالایی داشته باشد، زیرا داراییهای فیزیکی معمولا درخواست بالایی دارند و قیمت آنها با گذشت زمان افزایش مییابد. این امر باعث میشود که سرمایهگذار سود زیادی را از فروش یا اجاره داراییهای خود کسب کند و ارزش سرمایهگذاری خود را افزایش دهد.
– تأثیر مثبت بر جامعه: سرمایهگذاری در بازارهای فیزیکی ممکن است تأثیر مثبتی بر روی جامعه و محیط زیست داشته باشد، زیرا سرمایهگذار میتواند با خلق اشتغال، توسعه زیرساختها، حمایت از صنایع دستی و کشاورزی و غیره به بهبود شرایط اقتصادی و اجتماعی کمک کند. این امر باعث میشود که سرمایهگذار علاوه بر سود مالی، از رضایت روحی و اخلاقی نیز برخوردار شود.
سرمایهگذاری در بازارهای فیزیکی همچنین معایبی مانند اینها دارد:
– دسترسی محدود: سرمایهگذاری در بازارهای فیزیکی ممکن است دسترسی محدودی داشته باشد، زیرا داراییهای فیزیکی معمولا نیاز به مکان، زمان و شرایط خاصی برای خرید و فروش دارند. این امر باعث میشود که سرمایهگذار نتواند به راحتی و به هر زمانی به بازارهای فیزیکی دسترسی پیدا کند و معاملات خود را انجام دهد.
– هزینههای بالا: سرمایهگذاری در بازارهای فیزیکی ممکن است هزینههای بالایی را به همراه داشته باشد، زیرا داراییهای فیزیکی معمولا نیاز به هزینههای مربوط به خرید و فروش، نگهداری، تعمیر و نوسازی، بیمه، مالیات و غیره دارند. این هزینهها میتوانند بازده سرمایهگذاری را کاهش دهند و به نفع فروشندگان، خریداران، دولت و سایر ذینفعان باشند.
– سرعت و قابلیت تبدیل پایین: سرمایهگذاری در بازارهای فیزیکی ممکن است سرعت و قابلیت تبدیل پایینی داشته باشد، زیرا داراییهای فیزیکی معمولا نیاز به زمان و فرآیند طولانی برای خرید و فروش دارند و نمیتوانند به راحتی به پول نقد تبدیل شوند. این امر باعث میشود که سرمایهگذار نتواند به موقع به نیازهای مالی خود پاسخ دهد و از فرصتهای بازار استفاده کند.
کجا سرمایه گذاری کنم؟
برای انتخاب محل سرمایهگذاری، باید پارامترهای مختلفی را در نظر گرفت. برخی از این پارامترها عبارتند از:
– بودجه: مقدار پولی که سرمایهگذار میتواند برای سرمایهگذاری اختصاص دهد. بودجه میتواند تعیینکننده نوع و تعداد سرمایهگذاریهای ممکن باشد. برای مثال، خرید یک خانه یا یک شرکت نیاز به بودجه بالاتری نسبت به خرید یک سکه طلا یا یک سهم دارد.
– ریسک: احتمال از دست دادن سرمایه یا عدم رسیدن به بازده مورد انتظار. ریسک معمولا با بازده مثبت همراه است، به این معنی که سرمایهگذاریهایی که بازده بالاتری دارند، ریسک بالاتری نیز دارند و بالعکس.
برای مثال، خرید سهام یک شرکت نوپا ممکن است بازده بسیار بالایی داشته باشد، اما همچنین ممکن است شرکت ورشکست شود و سهام ارزش خود را از دست بدهد. سرمایهگذار باید توانایی تحمل ریسک خود را بشناسد و سرمایهگذاریهایی را انتخاب کند که با آن هماهنگ باشند.
– مدت زمان: بازه زمانی که سرمایهگذار قصد دارد پول خود را در یک سرمایهگذاری نگه دارد.
مدت زمان میتواند تأثیر بزرگی بر روی نوع و بازده سرمایهگذاری داشته باشد. برای مثال، سرمایهگذاری در املاک و مستغلات معمولا برای مدت زمان طولانیتری مناسب است، زیرا نرخ بازگشت آن کندتر است و هزینههای مربوط به خرید و فروش آن بالاتر است.
سرمایهگذاری در بازار سرمایه میتواند برای مدت زمان کوتاهتری مناسب باشد، زیرا نرخ بازگشت آن سریعتر است و هزینههای مربوط به خرید و فروش آن پایینتر است.
– بازده: مقدار سود یا ضرری که سرمایهگذار از یک سرمایهگذاری کسب میکند.
بازده میتواند به صورت جریان نقدی (مانند سود سهام، اجاره، کوپن، سود سهام) یا افزایش ارزش (مانند قیمت سهام، قیمت طلا، قیمت خانه) باشد.
بازده میتواند به صورت نسبی (مانند درصد سالانه) یا مطلق (مانند مقدار پول) اندازهگیری شود. بازده میتواند تأثیر بزرگی بر روی انتخاب سرمایهگذاری داشته باشد.
برای مثال، سرمایهگذاری در یک حساب پسانداز ممکن است بازده کمی داشته باشد، اما امنیت بالایی دارد.
سرمایهگذاری در یک شرکت رشدی ممکن است بازده بالایی داشته باشد، اما ریسک بالایی نیز دارد.